|
Esefsiz, Güvenle, Emniyetle, Gölgeli bir bahçeye girer gibi Girebilmek
usulca ihtiyarlığa…”
Nazım HİKMET
Günümüzde yaşlanan
insan sayısı hızla artmaktadır. İçinde yaşadı-ğımız yüzyıl boyunca da
dünyanın giderek yaşlı nüfusa dönüşeceği varsayılmaktadır. Hızla
gelişen dünyamızda aile yapısındaki ve top-lumsal yapıdaki sosyo-kültürel
değişiklikler yaşlı bireylerin evde ba-kımlarını da güçleştirmektedir.
Bu nedenle yaşlı bireyler, aileleri ile birlikte yaşamlarını
sürdürememeleri, yalnızlık ile baş edememeleri ve gereksinimlerini
kendi başlarına karşılayamamaları gibi nedenlerle kurum bakımına
yönelmektedirler.
Yaşlı bireyler için huzurevlerinde yeni bir yaşam başlarken yakınları
ile olan iletişimlerinin azalması, yeni ortama uyum güçlüğü gibi
sorun-lar yaşanması yaşlının kendini psiko-sosyal açıdan iyi
hissetmesini engellemektedir. Yaşlanma sonucunda meydana gelen
fiziksel, zihin-sel ve ruhsal değişiklikler yaşayan yaşlı bireylerin
yaşam doyumu ve benlik saygısının da olumsuz olarak etkilendiği
bilinmektedir. Bununla birlikte insanların geçmişlerindeki
deneyimleri, eski günlerini anılar yoluyla tekrar yaşamasının kişiye
doyum sağladığı, aynı zamanda yaşadığı ruhsal gerilimden kurtulmasına
da yardımcı olduğu ve bugü-nün gerçeklerini kabul etmesini
kolaylaştırdığı bilinmektedir. Bu ça-lışmada psiko-sosyal iyilik hali,
benlik saygısı ve yaşam doyumu ola-rak ele alınmıştır. Yaşlıların
psiko-sosyal iyilik durumlarının geliştiril-mesi için bir sosyal
hizmet müdahalesi olan grupla sosyal hizmet uy-gulaması
gerçekleştirilmiş ve “anı paylaşımı” odağında yapılan grup
çalışmasının huzurevinde kalan yaşlıların benlik saygısı ve yaşam
doyumuna etkisine bakılmıştır.
Sosyal hizmet mesleği ve disiplininin insanlara yardım etme araçla-rından
biri olan gruplarla sosyal hizmet uygulamasının yaşlılık alanın-da da
uygulanarak bu alana ve mesleki bilgiye katkı sağlayacağı dü-şünülmüştür.
Yaşlılarla grup çalışmasını yürütürken tüm benlikleri, coşkuları, heye-canları,
huysuzlukları, candan katılımları ile yüreklerini ortaya koyan,
anılarını bizlerle paylaşan o güzel insanlara, Süleyman Demirel Huzu-revi
Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi yaşlılarına, onların deyi-miyle
“yıldızları gündüz gözüyle görenlere”,
Grup çalışmasının yürütülmesinde desteklerini sunan Huzurevi Müdü-rü
ve sevgili meslektaşımız Uğur ÖZGÜN’e, anketlerin ve ölçeklerin
uygulanmasında yardımcı olan hemşire Ümran ERBİL’e, grup çalış-ması
boyunca ikramlarını aksatmayan mutfak personeline ve tüm huzurevi
çalışanlarına,
Ayrıca bu kitabın basımına katkı veren İkinci Bahar Huzurevi Müdürü
sevgili meslektaşımız Serap YENTÜR ile Huzurevi kurucu üyelerin-den
Fatih YENTÜR’e
sonsuz teşekkür ederiz.
Anıları her zaman bize yol gösterecek olan annelerimiz, babalarımız
ile tüm anne ve babalara ...
01.01.2010, Ankara
Gülay Şahin Kara Prof. Dr. Veli Duyan
g-sahinkara@hotmail.com
vduyan@health.ankara.edu.tr |
