"Seviyorum seni
ekmeği tuza banıp yer gibi

Geceleyin ateşler içinde uyanarak
ağzımı dayayıp musluğa su içer gibi

Ağır posta paketini
neyin nesi belirsiz
telaşlı, sevinçli, kuşkulu açar gibi

Seviyorum seni
denizi ilk defa uçakla geçer gibi

İstanbul'da yumuşacık kararırken ortalık
içimde kımıldayan birşeyler gibi

Seviyorum seni
Yaşıyoruz çok şükür der gibi..".
Nazım Hikmet Ran

         Sevgi... Sevmek... büyülü sözcük...anlamları en çok bu sözcüğe yükledik. Ben varım der gibi hissetmeye çalıştığımızda,tüm sıcaklığı ve samimiyeti ile sevgiyi aradık....

      Sevgi, "ben varım" dediği her yerde. “Yaşamdır.”  Sevginin olmadığı yerde yaşındığında….Kıyımları, yangınları, vahşetleri çoğaltıyoruz ellerimizle. Sevgimizi oluşturmadığımızda bencilleşiyoruz. Değer yargılarımız yok ediyoruz. Duygularımız yok oluyor olabildiğince...

       Sevgi adına söylenebilecek en uzun cümleleri kurduk.Başladık, doğayı ve hayatı sarsmaya... Bilerek dağıttık ve yok etmeye çalıştık doğayı,hoyratça tükettik ormanları,kirlettik mavi denizleri ve ırmakları...

        Şimdi… Başarmalıyız. Paylaşmalıyız. Sevgiyi bu yaşlı yerküreye yerleştirmeliyiz. Yerleştirmeliyiz ki Üsdat Nazım’ın da dediği gibi “Çocuklar öldürülmesin ,şeker de yiyebilsinler.”

        Sevgi adına…başarmak,yoksulluğu yenmek,hastalıklardan kurtulmak,halkların kardeşliğini ve birlikte yaşamı güçlü kılmak,yaşamı özgürleştirmektir.

         Biliyorsunuz en ölümcül hastalığa yakalanan kişilere yaşama sevgi ile sarıldığında,bu hastalıklarını yendiklerini. Sevgi ile başarmışlardır.
Tarihte halkı ile sevgi birlikteliği oluşturmuş,krallar,padişahlar halkını mutlu ettiklerini.

          Sevgiyi önemli gören liderler barışı sağladığını,sevgi ile oluşan aileler yaşamları mutluluk içinde geçirdiğini...

         Sevgi…sevmek başarmaktır.

          Sevginin olduğu yerde kadına şiddet yoktur.Kadına,çocuğa değer vardır. Birey saygın ve güçlüdür. Savaşlar yoktur.Barış ve özgürlük kabul görmüştür. Halklar kardeştir. Paylaşım vardır.

           Sevgiyle başarmak …