İnsan, yaşamı boyunca diğer insanlarla sürekli ilişki halindedir. Eşler birbirleri ile anababa çocukları ile doktor hastası ile vb ilişki süreci yaşar.
      

   Sözlük anlamı ile ilişki “iki şey arasındaki karşılıklı bağlantı” yada “kişileri birbirine bağlayan bağ” olarak tanımlanmaktadır.
Sosyal hizmet açısından ele alınacak olursa ilişki, “kişiler arası duygusal etkileşimdir.”
Sosyal hizmet uzmanı ile müracaatçı arasındaki bu duygusal etkileşim,daha kısa deyişle ilişki,kendine özgüdür ve “mesleki ilişki olarak tanımlanır.” Bu ilişki kanalıyla müracaatçının sorunlarının çözülmesi,tedavisi ve huzura kavuşması sağlanır.
İlişki birden bire oluşmaz. İlişki etkileşimde bulunan kimseler tarafından yaratılır. İlişki hiçbir zaman statik değildir.; tekrar tekrar yarıtılır. Ayrıca ilişki etkileşime katılanların ne yaptıklarına bağlı olarak sürekli bir değişme içerisindedir. Her mülakatta ilişkinin yoğunluğu aynı derinlikte değildir. Bilgi toplanan müracaatçının yardıma ihtiyacı olup olmadığı belirlemek amacı ile yapılan mülakatlar da tedavi mülakatlarından daha az ilişki yaşanır.
 İLİŞKİ TÜRLERİ
İlişki olumlu ve olumsuz olmak üzere iki grupta ele alınır. İlişki olumlu ise bu ilişkide rahat,güvenli saygı dolu,uyumlu,sıcak vb duygular yaşanıyorsa , shu ile müracaatçı arasında ki mesajlar birbirine daha kolay iletilir. İlişkinin olumsuz olduğu ; düşmanca,savunmaya dayalı,güvensiz,saygıdan uzak ürkütücü vb duygular yaşandığı durumda iki taraf birbirini dinlemeye daha az tarafdırlar.
Olumlu ilişkinin öğeleri: İlişki,mülakat sürecinin temel taşıdır. Olumlu bir ilişki kurulduğu taktirdei,mülakat akıcı bir biçimde ilerler. Mülakata arzu edilen,amaçlanan olumlu ilişkiye geliştirmek amacı ile bazı öğelere işaret edilmektedir. Bu öğeler şunlardır:
1-Müracaatçının kendi kendine karar vermesi
2-Müracaatçıya ilgi göstermek
3-Müracaatçının kişiliğine saygı gösterme
4-Empatik anlayış
5-İçtenlik ve özgünlük
6-Gizlilik
 İLK MÜLAKAT
İlk mülakatın mülakatlar dizisi içersinde ayrı bir yeri anlamı ve önemi vardır. Bu mülakata ki amaç,müracaatçının kendisi,sorunu ve içinde bulunduğu durumla ilgili düşüncelerini öğrenmek,SHU güvenmesi,kendisine yardım edileceğini inanması ve güçlüklerinin anlayış ve saygı ile karşılandığını his etmesini sağlamaktadır. Bu görüşmede müracaatçının rahatlatılması benlik saygısı ve kendine güvenin artırılması beklenir.
İlk mülakat müracaatçının kendi kendine yardım ve kendine olan güvenini tahmin etmek yönünden de yarlıdır. Bu nedenle ilk mülakat,geçici değerlendirme ya da ön teşhis niteliğini taşır. Bu niteliğinden dolayı ilk mülakat gelişmiş. Ülkelerde tecrübeli SHU tarafından yapılmaktadır. Daha sonra bir başka SHU devredilmektedir.
İlk mülakatta kurumun politika,fonksiyon,hizmet ve olanaklarının müracaatçının ihtiyaçlarına cevap vermediği anlaşılırsa,müracaatçı bir yazıya da telefonla başka bir kuruma havale eder. Eğer kurum müracaatçının gereksinimlerini karşılayacaksa,SHU kısa süreli planlar hazırlar. Bu arada çeşitli raporlar belgeleri inceler,gerekirse müracaatçının ailesi ile ve ilgili kurumlarla mülakatlar yapar.

KAYNAK:  Prof.Dr Erkan ,Gönül. Sosyal hizmette mülakat.Ankara:1997