::.Sosyal Hizmet Uzmanı Web Sitesi.::

Ana Sayfa||Araştırmalar ||Editör ||Site Haritası|

Sosyal Hizmet Mesleği

Mesleki Bilgiler

SHU Yazıları

SHU Yayınları

SHU Araştırmaları

SHU İsim Listesi

Sosyal Hizmet Alanları

Çocuk Refahı

Gençlik Alanı

Yaşlılık ve Sorunları

Aile Sorunları

Sosyal Sorunlar

Engeliler ve Sorunları
Tıbbi Sosyal Hizmet

İş İlanları
Kurum İlanları
Eleman İlanları
İş İlanı Verme
Bireysel Gelişim
Bireysel Gelişim
NLP
Toplam Kalite
Beden Dili
İletişim Bilgisi
Halkla İlişkiler
Ana-Baba Okulu
Sosyal Bilimler
Sosyoloji
Psikoloji
Sosyal Siyaset
Sosyal Siyaset Bilgileri
Kitap - Sanat
Kültür/Sanat
Kitap Tanıtımı
İnsan Hakları
İnsan hakları Bilgileri

SAMSUN İLİ’NDE SHÇEK’E BAĞLI KURULUŞLARDA ÇALIŞAN
SOSYAL HİZMET UZMANLARININ MESLEKİ UYGULAMALARDA KARŞILAŞTIKLARI GÜÇLÜKLER -2

1- Bölüm 2- Bölüm 3- Bölüm 4- Bölüm Anket

Cesur CEYLAN
Sosyal Hizmet Uzmanı/Sitemiz Yazarı
cesurceylan@hotmail.com/cesurceylan@mynet.com

Sosyal Hizmetin Amaçları:
1) Toplumsal yaşam içindeki insanın etkinliğini sağlamak (Cılga 2004).
2) İnsanın kendi yaşamı ve kaynakları üzerinde denetim sahibi olmasına ve karar vermesine olanak sağlamak (Cılga 2004).
3) İnsanın kendi gücünü ve egemenliğini kullanmasına olanak sağlayarak üretkenliğini ve yaratıcılığını harekete geçirmek (Cılga 2004).
4) Çoğulcu ve katılımcı demokratik toplum yapısı içinde insanca yaşama ve gelişme koşullarını geliştirmek (Cılga 2004).
5) Çoğulcu etkileşim dinamiği içinde ; insanın ve toplumun gelişme düzeyini, gereksinimlerini karşılama olanaklarını ve sorun çözme yeteneklerini arttırarak yaşam kalitelerini yükseltmek, özgür ve mutlu bir yaşam sürmelerine yardımcı olmaktır (Cılga 2004).
6) Bireyin toplumsal işlev ve rollerini yerine getirebilmek (Kut, 2001).
7) Toplumsal koşulları bireyin gelişmesine olanak sağlayacak biçimde değiştirmek ve geliştirmek (Kut, 2001).
8) İnsan haklarını güvence altına almak (Kut, 2001).
9) Toplumun gelir ve hizmet dağılımını dengelemek sosyal hizmetin genel amaçlarıdır (Kut, 2001).
Yine Kongar’a göre sosyal çalışmanın amacı; insanların öteki insanlarla ve doğa ile olan ilişkilerini mevcut çelişkileri ortadan kaldıracak şekilde düzenlemelerine yardım etmektir (Kongar, 1972).
Boehm’e göre ise sosyal çalışma insan ile çevresi arasındaki etkileşimi meydana getiren toplumsal ilişkiler üzerinde odaklaşan etkinlikler yoluyla kişilerin tek başlarına ya da gruplar içindeki toplumsal fonksiyonlarını geliştirmeyi amaç edinmiştir (Boehm, 1959; akt: Kongar, 1972).
Sosyal hizmetin amacı yalnızca fert, aile ve grup halindeki insanların sosyal ilişkilerinde onlara yardımcı olmak değil, aynı zamanda sağlık ve ekonomi yönünden standartları yükselterek, daha iyi mesken ve iş şartları teminini ve yapıcı sosyal kanunlar hazırlanmasını savunarak genel olarak sosyal şartları geliştirmektir (Hamilton,1947 ve Bisno, 1952; akt: Friedlander,1965).
Sosyal hizmet uygulamasında amaç, kriz durumlarının sosyal ve psikolojik yönlerden zararlı etkilerini önlemek veya hiç değilse hafifletmek ve kişi, grup ve toplumların sağlam bir gelişme yapabilmesini engelleyen unsurları ortadan kaldırmaktır (Friedlander,1965).
Sosyal çalışmayı kişiye dönük bir meslek olarak görenlere göre sosyal çalışmanın amacı; bir veri olarak alınan sosyo- ekonomik yapının içinde bireylerin sorunlarını çözmek, bir başka deyişle bireylerin bu sosyo-ekonomik yapıya uyumlarını sağlamaktır (Kongar,1972).
Sosyal Hizmetin En Temel Hedefi ise ; barışçıl bir ortamda ve eşitlik içinde yaşaması için insanın ve toplumun yaşam kalitesini yükselterek, adalet , eşitlik, ve özgürlük ilkelerini temel alarak; ekonomik, sosyal, kültürel, ve siyasal gelişmelerle sağlanan olanakların bilimsel ve mesleki çabalarla insanın ve toplumun yararına dönüştürülmesidir. (Cılga 2004)
Meslekleşme perspektifi içinde mesleki hedef olarak; kişi, grup ve toplumların toplumsal, psikolojik ve fiziksel yönlerde mümkün olan en yüksek refah seviyesine erişebilmeleri için yardım yollarını aramak olarak belirleyen sosyal hizmet; birey, aile, sosyal grup ve toplumun hayatını etkileyen sosyal, ekonomik ve psikolojik unsurların hepsini birden dikkate alarak çalışır. Bunlarla birlikte sosyal hizmetin hedefi sadece birey, aile, grup ve toplumların sosyal ilişkilerinde onlara yardımcı olmak değil, aynı zamanda sağlık ve ekonomik açıdan standartları yükselterek sosyal refaha daha iyi ulaşılması için plan ve politikalar hazırlamasıdır (Friedlander,1965; akt: Özdemir, 2000).

1.1.3.2. Sosyal Hizmet Mesleğinin Görevleri
William Schwartz, her mesleğin toplumsal sistem içinde özel bir işlevi olduğunu ve mesleklere kendisinin sorumlu tutulduğu bazı görevler verildiğini belirterek, sosyal hizmet mesleğinin görevini; karmaşık ve değişmekte olan bir toplumda, bireyin topluma ait ve üretken bir unsur olarak katılım isteği ile toplumun kendi üyelerinin refah seviyelerini yükseltme yeteneğindeki tıkanıklıkların kesim noktası olduğunu işaret etmektedir. Sosyal hizmetin müdahalesi bu tıkanıklıklara, bireyin sağlıklı gelişme ve toplumla bütünleşme hızına ve toplumun çeşitli unsurlarını verimli ve dinamik bir bütünde toplanması için harcadığı örgütlenmiş çabalar olarak açıklamaktadır (Compton, Galaway, 1975; akt Özdemir, 2000).
Schwartz sosyal hizmetin görevini, birey ile toplum arasında, her ikisinin karşılıklı olan doyum gereksinimlerini karşılamakta bir araç olarak tanımlamaktadır (Kut,1988).
Kongar’a göre ise sosyal çalışmanın görevleri aşağıdaki gibidir;
1) Bireylere Ve Gruplara Yönelen, Düzeltici, Uyum Sağlayıcı Ve Tedavi Edici Hizmetler: Çeşitli ilişkilerinde güçlüğe uğrayan bireyleri tek başlarına ya da gruplar içinde ele alarak onlara yardım eden hizmetlerdir. 2)Esas Katkıları Normal Sosyalizasyon Ve Toplumsal Denetim Süreçlerine Olan Hizmetler: Genellikle eğitimsel nitelikte olan bu hizmetler, sorun sahibi olmayan birey, grup ve küçük toplumlara uygulanır. 3) Sosyal Refah Alanına Giren Hizmetlerin Planlanması Ve Eşgüdümü: Değişen dünya koşulları karşısında bireyin ihtiyaçlarını karşılayabilmek için yalnızca bu gelişmeyi izleyebilecek bir planlamayı değil, aynı zamanda sorun çözme ve ihtiyaç karşılama etkinliklerini en verimli şekilde yapabilmek için eşgüdüme de gerek vardır. 4) Sosyal Politikanın Belirlenmesine ve Uygulanmasına Katkıda Bulunan Hizmetler: Yeni ortaya çıkan ihtiyaçlar, kaynak eksiklikleri, hizmet örgütlerinin programlarındaki boşluklar konusundaki çalışmalar, sosyal güvenlik konusundaki hükümet politikasının incelenmesi ve etkilenmesi, konut- sağlık- eğitim hizmetleri gibi hizmetler yönünden muhtaç kişilerin ihtiyaçlarının karşılanmasına ilişkin çalışmalar bu hizmetlerin kapsamına girer. 5) Hizmetlerin Değerlendirilmeleri ve Geliştirilmeleri için Temel olan Araştırma Etkinlikleri (Kongar,1972)

1.1.3.3. Sosyal Hizmetin Nitelikleri
Kut sosyal hizmetin bazı ayırt edici özelliklerini şu şekilde belirlemiştir:
1) Sosyal hizmetin odağı insan, çevre, davranış faktörlerini ele alan bireyin bütünlüğüdür.
2) Davranışın biçimlenmesi ve etkilenmesinde ailenin önemini vurgular.
3) Bireylere problemlerini çözümlemek için yardım edilirken toplum kaynaklarının kullanımı çok önemlidir.
4) Sosyal hizmetin eğitiminde ve uygulamasında kalifiye sosyal hizmet uzmanları yeni başlayanlara mesleki bilgi ve yeteneklerinin gelişmesini gerçekleştirmek amacıyla süpervizyon verirler.
5) Sosyal hizmetin sınıf içi ve pratik çalışmanın el ele yürüdüğü, kendine özgü bir eğitimi vardır.
6) İlişki sosyal hizmet sürecinin anahtarıdır. Mülakatla ilgili olan her şey önemlidir. Fakat her şeyden önemli olan uzman ile müracaatçı arasındaki duygudur. Uzman müracaatçıyı sorunu ile yüz yüze getirerek sorununu çözmesine yardımcı olur.
7) Sosyal hizmetin psikiyatrik kavram oryantasyonu vardır ve insanı anlamaya çok önem verir.
8) Sosyal hizmette sosyal kavramı, sosyal integrasyon ve bunun sonucu olan sosyal işlevsellik ve davranış bozukluğuna ağırlık verir.
9) Sosyal hizmet sosyal problem ve insan davranışlarının çoğunun büyük ölçüde sosyal kurumlarla ilgili olduğunu kabul eder.
10) Sosyal hizmet uzmanları çoğunlukla hizmet kurumlarında görevlendirilmişlerdir.
11) Sosyal hizmetin temel amacı, bireyin ya da toplumun kendi kendine yardım etmesini sağlamaktır. Sosyal hizmet çoğunlukla insanların egolarının güçlü olduğunu kabul eder; bireylerin sorunlarını ortaya koyabildikleri ve bunların ne olduğunu anladıkları ölçüde sorunlarına çözüm bulabilirler. Sosyal hizmet arzu edilen değişiklikleri gerçekleştirmek için bireyin ve toplumun güçleri üzerinde durur ve bu güçleri sorunun çözümlenmesinde kullanır.
12) Sosyal hizmet uzmanı özellikle hizmet ve faaliyetlerinde koordinasyonu sağlamak amacıyla ekip yaklaşımının gelişmesinde ve kullanılmasında etkilidir (Kut, 1988).
Cılga sosyal hizmetin evrensel niteliklerini belirleyerek sosyal hizmeti açıklamıştır:
1) Sosyal çalışma, insan- toplum ve onların sorunları üzerinde odaklaşır. İnsanların diğer insanlar ve doğa ile olan ilişkilerinde oluşan sorunları gidermeye yönelik etkinliklere yardımcı olmak amacındadır,
2) Sosyal çalışma, sorunu yaşayan insana ve topluma yardımcı olur. İnsanın ve toplumun yönlendirilmesini temel hedef alır,
3) Sosyal çalışmanın yardımcı olma çabası, insanla ve toplumla çalışmayı gerektiren bunun için gerekli bilgi yöntem ve teknikleri içeren mesleksel bir faaliyettir,
4) Sosyal çalışmanın yardım çabası, felsefi ve bilimsel değerlerle iç içe gelişen temel değerlere dayanır.
5) Sosyal çalışma kuram uygulama bütünlüğüne dayanır. Sosyal çalışmanın kuramsal temeli; birey, bireysel yapı, bireysel sorunlar, toplum, toplumsal yapı, toplumsal sorunlar ile toplumsal değişme alanlarına dayanır. Sosyal çalışma uygulaması, sosyal bilimlere ilişkin bilgiler ile mesleksel bilgiler çerçevesinde gerçekleşir. Sosyal çalışma eğitimini alan sosyal çalışmacılar uygulamadan birinci derecede sorumludurlar.
6) Sosyal çalışma alanında temel yaklaşım sistemci ve bütünce yaklaşımdır.
7) Sosyal çalışma uygulaması, mesleksel değerlere, bilimsel yönteme ve mesleğin uygulama ilkelerine göre gerçekleşir (Cılga, 2004) .
Kongar’a göre sosyal çalışmanın nitelikleri ise;
Sosyal çalışma;
1) Yardımcı bir etkinliktir. Kişinin gelişmesini engelleyen sorunları birey düzeyinde çözmeye çalışır.
2) Toplumsal bir etkinliktir. Kişisel kar amacı gütmez.
3) Bağ kurucu bir etkinliktir. Karşılanmamış ihtiyaçlarla toplum kaynaklarını bir araya getirir.
Bu nitelikler sorunların çözümünün birey düzeyinde gerçekleşeceğini belirttiklerinden, yeni kaynakların yaratılmasından ve toplumsal değişimden söz etmediklerinden dolayı açıkça bireyin çevreye uyumuna yönelmiş bir yaklaşımı belirler (Kongar, 1972).
Kongar’a göre sosyal çalışmanın tanımını onun niteliklerini göz önüne almadan yapmak doğru değildir. Ona göre; sosyal çalışmanın iki niteliği vardır. Bunlardan biri meslek olarak nitelikler, ikincisi de bir disiplin olarak niteliklerdir(Kongar, 1972,s.19). 1.1.4. SOSYAL HİZMET MESLEĞİNİN YÖNTEMLERİ
1.1.4.1. Sosyal Kişisel Çalışma
Sosyal kişisel çalışma, sosyal çalışmanın birey düzeyindeki uygulama tekniğidir. Tarihsel gelişimde sosyal çalışmanın en eski tekniğidir (Kongar, 1972)
Kullanılan en yaygın tanımlardan birine göre “sosyal kişisel çalışma, insan ilişkileri konusundaki bilgiler ile ilişkilerin yönetilmesindeki beceriyi kullanarak, kişideki yetenekleri ve toplumdaki kaynakları yardım isteyen kişi ile onun tüm çevresi yada çevresinin bir parçası arasında daha iyi bir uyum yaratmak amacıyla harekete sanatıdır” (Bowers, 1949. akt: Kongar, 1972).
Amerika’daki Sosyal Hizmet Konseyi tarafından 1957 de benimsenen şekliyle; “sosyal kişisel çalışma, sosyal fonksiyonları yerine getirmede yetersiz kalan yada başarısızlığa uğrayan kimselere, günlük yaşamdaki sorumluluklarını yerine getirmek üzere güçlenmelerini ve ya kendilerini geliştirmeleri için yardımda bulunma yöntemidir” (1960, Akt: Turan, 1999).
Perlman başka bir tanım yapar. Buna göre sosyal kişisel çalışma, “insanların, toplumsal fonksiyonları sırasında ortaya çıkan sorunlarıyla daha etkili bir şekilde uğraşabilmelerine yardım etmek için, insan refahına yönelmiş hizmet yapan belli bazı örgütler tarafından kullanılan bir süreçtir” (1957, Akt: Kongar, 1972)
Sosyal kişisel çalışma tanımlarını incelediğimizde bir bölümünün yöntemi bir sanat olarak, bazılarının süreç, diğerlerinin tedavi biçimi, disiplin yada yöntem şeklinde nitelediğini görüyoruz (Turan, 1999)
Yukarıda tanımlarla ilgili olarak yapılan açıklamalara dayanarak, hepsinin aşağıdaki ortak özellikleri taşıdığını söyleyebiliriz:
Sosyal kişisel çalışma yönteminde;
Odak noktası, çevresiyle çeşitli ilişkileri olan aile bireyleridir. Birey ve aile kendine özgü ihtiyaç ve güçlükleri nedeniyle sorumluluklarını tam anlamıyla yerine getirmediği için sorunlarla karşılaşır. Bunların bir kısmı birey ve ailenin iç yapısından, diğer kısmı toplumsal yapıdan kaynaklanırlar.Sorunların çözümlenmesi bireyin kendi yetenek ve becerileri yanında çevresindeki olanak ve kaynakların kullanılmasını gerektirir. Sosyal hizmet uzmanı mesleki bilgi ve deneyimini kullanarak sorunlarının çözebilecek düzeye gelebilmesi için birey ve aileye yardım eder. Buna göre uzman ve başvuran sorun çözme sorumluluğunu birlikte paylaşır (Turan, 1999)

1.1.4.2. Sosyal Grup Çalışması
Sosyal grup çalışması, sosyal çalışmanın grup düzeyindeki uygulama tekniğidir.
Sosyal grup çalışmasının çeşitli tanımları vardır. Bir tanıma göre “sosyal grup çalışması, bireylerin toplumsal fonksiyonlarının amaçlı grup etkilenmesi yoluyla geliştirilmesidir (Murphy, 1959, Akt: Kongar, 1972). Aynı görüşü grubun önemine de işaret ederek kullanan bir başka tanım şöyle önerilmiştir: “grup çalışması, kişilere yüz yüze temasta bulunduğu küçük gruplar içinde ve bu gruplar yoluyla yardım ederek onlarda arzulanan değişikliği meydana getirme tekniğidir” (Vinter, 1965, Akt: Kongar, 1972). Kongar bu tanımın öğelerinin çözümlendiği takdirde aşağıda belirtilen odakların görülebileceğini vurgular.
• Grup çalışmasının ortamı yüz yüze temasın bulunduğu küçük gruplardır.
• Grup çalışmasının amacı bireyin etkilenmesidir.
• Bu etkileme grup yoluyla yapılır
• Bu etkileme sosyal çalışmacının arzuladığı değişiklikleri yaratma yönünde olur.
Bu noktaların en önemlileri grup çalışmasının temel amacının bireyin etkilenmesi olduğu ve bu etkilemenin, sosyal çalışmacının arzuladığı değişiklikler yönünde gerçekleşeceğidir. Tanım açıkça değişme amacına sosyal çalışmacının yargısına bırakmaktadır. Bu nokta sosyal çalışmacının rolü bakımından yenilik getiren önemli bir öğedir (Kongar, 1972)
Bir başka tanıma göre sosyal grup çalışması, sosyal gruplarda bulunan kişilerin kendileriyle başkaları arasında ilişki kurmak kişi, grup ve toplum gelişmesi yolunda kendi ihtiyaçlarına ve kapasitelerine uygun olarak ilerleme fırsatlarından istifade edebilmek için bir uzmandan yardım gördükleri bir yöntemdir (Trecker, 1964, Çev: Ulusay).
Grup çalışması tanımları genellikle bireyin etkilenmesi noktasında odaklaşırlar (Stroup, 1969, Akt: Kongar, 1972)
Grup çalışmasını genel sosyal çalışma içine oturttuğumuz zaman, yukarıda verilen tanımların yetersiz olduğu ortaya çıkar. Amaç yalnızca bireyin değişmesi olamaz. Grup çalışması sosyal çalışmanın bütün teknikleri gibi aynı zamanda çevreye de yönelmiş olmak zorundadır. Bu yüzden bazen bir grubun belli yönlere sevk edilmesi bazen de çevresel değişimler için kullanılması sosyal grup çalışmasının amaçları içine girebilir. Bu nedenle sosyal çalışmacının genel ilkelerine uygun yeni bir grup çalışması tanımı gerekmektedir.
Bu tanım şöyle yapılabilir:
Grup çalışması, küçük insan gruplarıyla bireye ve çevrede arzulanan değişmeler yaparak sorunların çözümüne yardım etme sürecidir (Kongar, 1972)

1.1.4.3. Toplumla Çalışma (Toplum Organizasyonu)
Sosyal çalışmanın topluluklara yönelik uygulaması genellikle toplum örgütlenmesi diye nitelenir. Fakat toplum örgütlenmesinin yanında topluma yönelik ve sosyal çalışmadan bağımsız olarak başka tekniklerde geliştirilmiştir. Örneğin toplum kalkınması bu tekniklerin başında gelir.
Sosyal çalışmanın bütün süreçleri gibi toplum örgütlenmesi de ABD’ de gelişmiş bir tekniktir. Bu tekniğin ilk tohumları 1943’te New York şehrinde kurulmuş olan Yoksulların Koşullarını İyileştirme Örgütü ile atılmıştır (Friedlander, 1961, Akt: Kongar, 1972). Toplum örgütlenmesi önceleri sosyal çalışmadan bağımsız bir gelişme göstermiş anacak 1939 da birinci Lane Raporu toplum örgütlenmesiyle sosyal çalışmanın birleştirilmesi çabalarını ortaya koymuştur (Lane, 1939, Akt: Kongar, 1972)
Bu rapora göre:
• Toplum örgütlenmesi terimi hem bir süreç hem bir alan belirtir.
• Bir toplumu ve ya onun küçük parçalarını örgütleme süreci genel sosyal çalışma alanının hem içinde hem dışında olabilir.
• Sosyal çalışma alanı içinde toplum örgütlenmesi süreci bazı örgütler tarafından birincil, bazı örgütler tarafından ikincil bir fonksiyon olarak yerine getirilebilir.
• Süreç yerel düzeyde, eyalet düzeyinde, ulusal düzeyde olabileceği gibi bu düzeyler arasında da olabilir.
• Birincil fonksiyonu toplum örgütlenmesi olan örgütler bir kural olarak doğrudan doğruya bir hizmet ya da para yardımı yapmayabilirler (Kongar, 1972).
Sosyal çalışmacıların görevlerini yaparken giriştikleri faaliyetleri incelediğimizde ve tahlil ettiğimizde, kişisel çalışma yapan sosyal çalışmacıların yalnızca kişisel çalışma yöntemlerini uygulamakla kalmayıp çoğu zaman sosyal grup çalışması ve toplum organizasyonu yöntemlerini de kullandıkları daha açıkça görülecektir (Friedlander, 1965, Çev: Besin)
Birinci Lane Raporu’ndan önce de sonra da çok çeşitli toplum örgütlenmesi tanımları görüyoruz. Harper ve Dumham toplum örgütlenmesinin on üç tanımını sayarlar (1959, Akt: Kongar, 1972). Gerçektende toplum örgütlenmesi çok çeşitli şekillerde tanımlanmış bir kavramdır. Bu kavram, toplumun kendi işlerini demokratik süreçlerle çözmesinden (Lindeman, 1921, Akt: Kongar, 1972) topluma ortak ihtiyaçlarını belirlemekte ve karşılamakta yardım etmeye kadar, müdahalenin hiç olmadığı bir uçtan, yardım ilişkisinin tam anlamıyla kurulduğu öbür uca kadar çeşitli anlamlarda kullanılmıştır (Pettit, 1925, Akt: Kongar, 1972).
Toplum örgütlenmesinin amaçlarının Rothman tarafından en iyi şekilde belirlendiğini görmekteyiz. Rothman’a göre toplum örgütlenmesinin iki amacı vardır (Rothman, 1964, Akt: Kongar, 1972). Birinci amaç toplumun genel fonksiyonel kapasitesiyle ilgili bütünleyici amaçlardır. Bunlara süreç amaçları da denilebilir. Bunlar, toplumun çeşitli grup ve kişileri arasında eşgüdümlü bir çalışma ilişkisi kurmak, kendi kendini devam ettiren ve kendine işleyen bir toplum planlaması ve sorun çözme yapısı meydana getirmek, toplum içindeki ortaklaşa tutum ve davranışları geliştirmek, toplumun kendi içinden gelen liderliği desteklemek gibi amaçlardır. Aynı amaçlara Ross “toplumsal bütünleşme” der ve bunu “toplum morali” gibi terimlerle belirler (Ross, 1958, Akt: Kongar. 1972).
Rothman’ın belirlediği ikinci amaç; sınırlı fonksiyonel kapasiteyle ilgili belirli toplumsal amaçlardır. Bunlara görev amaçları da denir. Bu amaçlar toplumun bir sosyal sistem olarak işleyişiyle ilgili nitelikte ortaya çıkan bazı sorunları çözmeye yönelmişlerdir (Kongar, 1972).
Çalışmanın bundan sonraki bölümünde Turkiye’deki sosyal hizmet eğitimi üzerinde durulacaktır.

1.1.4.4. Sosyal Hizmet Araştırması
Sosyal hizmet araştırması, sosyal hizmet sorunlarına cevap bulmak, sosyal hizmet bilgi ve kavramlarını genişletmek ve geliştirmek amacıyla sosyal refah alanındaki sorunların düzenli ve eleştirici şekilde incelenmesidir. Sosyal hizmet araştırmasında uygulanan metotlar sosyoloji, sosyal psikoloji, tarih ve antropolijide kullanılan metotlardan alınmıştır. Her bilim dalında araştırma bilgi kazanmaya yardımcı olduğuna göre, sosyal hizmet araştırması da sosyal hizmet bilgisi için bir kaynaktır. DEVAM EDİNİZ

Bize Ulaşın