Son zamanlarda medyada sıkça yer aldığından arttığı düşünülen ve yaygın ifadeyle okul şiddeti olarak tanımlanan ilköğretim okulları ve liselerde yaşanan şiddet olgusunun toplum tarafından kanıksanmaya başlanması kaygı vericidir. Medyada 'olağanmışçasına' verilen şiddet, gerçek hayatta yaşanılan şiddeti körüklemektedir.
Okullardaki Rehberlik Servislerinde görevli rehber öğretmenlerinin imkânlarının çok kısıtlı olduğu, görüşme yapacakları bir odalarının bile olmadığı, öğretmen başına düşen öğrenci sayısının yüksek olduğu, rehberlik hizmetinin sadece test uygulama olarak algılandığı, servis işleyişinde psikolojik danışmanlık hizmetinin sınırlı kaldığı bilinmektedir.



Okul rehberlik servisleri - yeterliliği tartışılsa da- çocuğa yönelik hizmetleri yürütürken, aile ve toplum unsurlarını çoğu kez göz ardı etmektedir.
Bilindiği gibi okul sosyal hizmeti uygulamaları ile; okullarda öğrenci ve ailelerin kendi bünye ve çevre koşullarından doğan / kontrolleri dışında oluşan maddi - manevi - sosyal yoksunluklarının giderilerek gereksinimlerinin karşılanması, sosyal sorunlarının önlenmesi ile çözümlenmesine yardımcı olunması, yaşam standartlarının iyileştirilerek yükseltilmesi mümkündür. Gelişmiş ülkelerde okullarda yaşanan şiddet vb. gibi sorunların çözümünde 'okul sosyal hizmeti'nin öne çıkarılarak, uygulandığı bilinmektedir.
MEB -UNİCEF işbirliği ile 28-30.Mart.2006 tarihleri arasında düzenlenen "1. Şiddet ve Okul Sempozyumu Sonuç Bildirgesinde, şiddetin önlenebilmesi için kamu kurum ve kuruluşlarına, MEB'na, okula, anne- babalara ve medyaya düşen görevler sıralanmış;
1. MEB'in; etkili ebeveynlik eğitim programlarını yaygınlaştırması, çocukların sorunlarını iletebilecekleri ve çözüm üretilebilecek mekanizmaları hayata geçirmesi, öğrencilerin etkili iletişim, karar verme, problem çözme, çatışma yönetimi gibi temel yaşam becerilerini geliştirmesi için gerçekleştirilen yeni eğitim programlarının etkin uygulanmasını sağlaması, okullarda sanat, spor gibi ders dışı etkinliklerin geliştirilmesine yönelik altyapıyı sağlaması,
2. Okulların;ev, okul ve toplum arasındaki iletişimi güçlendirmeleri, öğrenciler ve personel için katılımcı yollarla davranış kuralları belirlemeleri,
3. Anne- babaların çocukları için model teşkil ettiklerinin ve çocuklarının okuldaki davranışlarının büyük bîr olasılıkla onların evde gördükleri muameleyi yansıtacağının bilincinde olmaları, çocukları ile güven ilişkisi oluşturarak onların arkadaşlarından, olduklarından ve ne yaptıklarından haberdar olmaları,
gerektiği de vurgulanmıştır.
Bu sempozyumdan çıkan en anlamlı sonucun, farklı bileşenlerin ürünü olan şiddetin önlenebilmesi için öğrencinin kendisi ve yaşadığı sosyal çevre ile çalışılması gerektiğidir. Okullarda çocuk - aile - toplum arasındaki iletişim ve etkileşimin arttırılmasına ilişkin çalışmalar başlatılması sevindirici bir gelişme olup, bu noktada okul sosyal hizmeti hayata geçirilmelidir.
Okul Sosyal Hizmeti uygulamalarında; çocuğun psiko- sosyal gelişimini destekleyici çalışmaların yürütülmesi, ailenin gereksinimleri doğrultusunda uygun görülen sosyal hizmetlerin sunulması, çocuk ve ailesine ev ziyaretleri yapılması, farkındalık - duyarlılık yaratmak ve halkı bu anlamda bilgilendirmek amacıyla toplumla çalışılması gerektiği düşünülmektedir.
Okullarda, yaşanılan şiddet olgusunun önlenmesine ilişkin, sosyal hizmet uzmanının eğitim ekibinin bir parçası olarak, okullarda yerini alması, bu doğrultuda çocuk, aile ve toplumla çalışmaların yürütüldüğü okul sosyal hizmetinin acilen hayata geçirilmesi dileği ile......

©Sitemize ait yazılarımızı izin almadan yayınlanmamasını talep etmekteyiz. Kaynak göstermek ve izin almak etik kuraldır.