Toplumun içinde yaşayan insanın kendisini ve çevresini daha iyi tanımasına ve başkaları ile uyumlu ilişkiler gerçekleştirmek için etkileşim kurabilme,yaşayan ve artık yaşamayan kişilerin miras olarak bıraktıkları bilgilerden yararlanılmasına yardım eden özel bir becerisi vardır. İşte bu beceri iletişimdir.



Temelde insanlar,varoluşlarının başlangıcından bu yana çevrelerini etkilemeye çalışmışlardır. Ancak,doğal olarak çevrelerini etkilemeye çalışınca kendileri de etkilenmişlerdir. Bu bağlamda önce kim veya kimler arasında bir iletişimin olduğunu bilmek gerekir. İletişimde bulunanlar arasında karşılıklı güven ve anlayış sağlanamamışsa,sorunlar çoğalacak ve iletişimde ki etkinlik gerçekleşmeyecektir. Çünkü,iletişimin sağlıklı gerçekleştirilmesinin koşulu güven ve etkileşimdir.

Aynı toplumsal yapı içinde bulunan insanlar bile değişik yapılara sahiptirler. Her bireyin iletişim şekli ve davranışı farklıdır. İletişim ilk koşulu her bireyin farklı olduğunu ve farklı iletişim şekillerinin bulunduğunu kabul etmekle başlar. Bu koşulun gerçekleşmesi içinde bir iletişim sürecinin olması gerekir.

İletişim,bireyler arası ilişkinin her türünü,örgütleri ve giderek toplumları belirleyen,yaratan ve bir arada tutar. Grup halinde düşünüp davranmamızı,toplumsal ilişkilerde rol yapmamızı ve hareket etmemizde hep iletişime borçlu olduğumuzu söylemek mümkündür.

Toplumsal yaşamda insanlar çevrelerinden aldıkları iletilere göre davranışlarını oluştururlar. Bireyler bu süreçte kişiliklerini tanımlarlar. Sadece çevrelerinin etkisinde kalmazlar,etkileşim olayının bir doğal sonucu olarak da çevrelerini de değiştirmeye çalışırlar.

Çok genel olarak iletişim;bir başkası ile konuşmaktır.günlük hayatımızda yer etmiş olan televizyondur,bilgiyi yaymadır,giyiniş yada saç biçimidir……

Peki biz iletişimin neresindeyiz?

Aslında iletişim sözcüğü bir çok davranış biçimlerini kapsaması nedeni ile “sevgi” sözcüğüne de benzemektedir. İletişim bireyin varlığının kendisidir.

Bilgi teknolojisinin gelişmesine bağlı olarak çağımızda yeni ve çok hızlı iletişim araçları gelişmiştir. Cep telefonları,Internet bu iletişim araçları ile insanlar bir birleri ile çok hızlı iletişim kurmaktadır. Küreselleşmeyi bu süreçte birlikte ele aldığımızda, artık iletişim davranışları değişmiş,farklı bir iletişim kültürü oluşmuştur. İnsanlar bir birleri ile kurduğu iletişimde farklı teknikler oluşturmuşlardır. Hızla gelişen teknoloji “sevgi” iletişimini yok etmektedir. İnsanlar, yüz yüze konuşmadıkları yada o cesareti kendinde bulamadıkları zaman sanal ortamda varlığını hissettirme cabası içine girmişlerdir.

Karizma,Kariyer,İmaj gibi kavramlar çok öne çıkmış olup,insanlar bu kavramlar ile yeniden bir kültür oluşturmuşlardır. Artık karşılıklı iletişim kuramayan birey,imajı ile iletişim kurmaktadır. Yeni kıyafeti ve saç modeli o bireyin kendini ifade etme yöntemi olmuştur. Saatlerce Internet ortamında sohbetler yeni bağımlılıklar yaratmış “Otistik” davranışlar oluşmuştur.

Ülkemizde,Edebiyat Çağı yaşanmamış olup,okuma alışkanlığı edinilmemiştir. Romanı okumadan,İnsanlar sanal ortamda sohbeti çok hızlı yaşamış ve etkili iletişim kurma becerisini azaltmışlar, farklı davranış kalıpları gösteren gençler oluşmuştur. İletişimin tüm nesnel öğeleri gittikçe yitirmekteyiz.

Nasıl İletişim?

-Etkili İletişim,yani yüzyüze iletişim,
-Birey değil,bireyselliğimizi keşif etmek,yeteneklerimizi öğrenmek ve geliştirmek,
-Dinlemek,dinlemeden asla konuşmamak,
-Hayır diye bilmek.
-Somut olmak,
-Kitap okumak,Şiir Okumak,
-Özgürlüğümüze inanmak,
-Empati kurmak,
-İletişim kurduğumuzun kişinin sosyal düzeyinin bulunduğu yerden başlamak,
-Konuştuğumuz kavramları bilerek konuşmak,anlamını bilmediğimiz sözcükleri ve kavramları kullanmamak,
-İletişim kurduğumuz kişinin konuşurken yüzüne bakmak.
-İmaj,kavramını abartmamak. Fakat kendi yeteneğimize uygun imaj oluşturmak,
-Çok konuşmamak,
-Ve ön yargılarımızdan uzaklaşmak.