Çocuk çeşitli gelişim aşamalarından geçerek büyümesini tamamlar. Bu uzun ve zorlu süreci çevresindekilerle beraber yaşar. Onlarla girdiği ilişkilerden aldığı bilgiler, davranışları sonucu oluşturduğu bir “ötekiler” ve “ben” kimliği oluşturur. Bu dönemlerden en önemlilerinden biri bağımlı olmaktansa bağımsızlığının ve yaptıklarının etkisi test ettiği özerklik dönemidir. Bu, kimi yerde 2 yaş sendromu olarak adlandırılır. Bu dönem çocuk için çok çetin geçen bir dönemdir. Hayatına birçok yeni şey girmiştir. Artık yürümesini mükemmelleştirmeye çalışmakta, istediği yere ve şeye ulaşmaya başlamaktadır. Eğer ulaşamazsa bizi de zorlayan birçok yolu dener. Aç kalmış birinin her yemekten yemesi gibi oda sınırlarını ve gücünün bütün sınırlarını araştırmaktadır. Engellemelere ve yasaklara ise en sert tepkileri dener. Sizden bir şey ister, yaparsınız, o zamanda istemiş olduğu şeyin tersini ister. Süt ister verirsini “istemiyorum “ der, yada “su ver” der. Sanki sizi sınamaktadır hissi alırsınız.




     Bu dönem ailenin de çocuğun yapabildikleri arttığından dolayı ondan giderek daha fazla şey beklemeye başladıkları bir dönemle örtüşmektedir. Artık tuvaletini tutması beklenir, isteklerini ertelemeye daha fazla teşvik edilir. Özellikle tuvalet alışkanlığı önemli bir sorun olarak ortaya çıkar. Çocuk bunun diğerleri üzerindeki etkisini de test eder. Eğer evde ilişki dinamiklerinde sorun yoksa genellikle bu sorun daha rahat aşılır. Ama özerklik döneminde bulunan çocuk buna rağmen sınırları zorlar. Örneğin bir şey yapınca siz kızarsınız o buna güler.

     Özerklik dönemi kendini ve sınırlarını fark etmeye başlayan ve bu sınırları denemeye çalışan bir çocuğun içinde bulunduğu dönemdir. Kendi çevresinde olanlar karşısında kendi sınırlarını genişletmeye çalışır, artık o girişim dönemindedir. Yapmaya çalıştığı neyi ne kadar yapabileceğini keşiftir. Tahammülsüzdür. Bu dönemde yapılan engellemeleri anlayamaz çünkü anne babaların sınırlamaları onun için anlaşılır değildir. O bu dönemde karşı durarak kendini ortaya koymaya çalışır.

    Sinirlenip ağlar ve öfke nöbetlerine kapılırlar. Bu durumda aileler ne yapacaklarını ve nasıl davranacaklarını bilemezler.

    Onun yaptığı kişiliğini ve kimliğini oluşturmaktır. Bu dönemde bu olması gereken bir süreçtir. Bu yüzden beklenmedik davranış ve istekleriyle sınırlarınızı ve sinirlerinizi zorlar. Küçük bir isteği için bir alış veriş merkezini bir birine katar veya acıkmışken “istemiyorum” diyebilir

Klinik Psikolog Cafer ÇATALOLUK

Psikoterapist /Aile Terapisti /Psikodramatist

©Sitemize ait yazılarımızı izin almadan yayınlanmamasını talep etmekteyiz. Kaynak göstermek ve izin almak etik kuraldır.