İletişim,bilgi düşünce,tutum ve duyguların bir kişi veye grup tarafından diğer kişi / kişiler veya grup /gruplara uyan semboller kullanarak aktarılmasıdır. Bir çok yazar tarafından incelenip farklı tanımları yapılmış olan iletişime halkla ilişkiler açısından baktığımızda ,”anlamları insanlar arasında ortak kılma işlemi” olarak tanımlaya biliriz. ( 1)



Toplum içinde yaşayan insanın kendisini ve çevresini daha iyi tanımasını ve başkaları ile uyumlu ilişkiler gerçekleştirmek için etkileşim kurabilme ve bu etkileşimi geliştirme becerisi bulunan bir iletişim güçüne sahiptir. Bu bağlamda iletişim bir çeşit bilginin paylaşılmasını mümkün kılan ve bir ilişkileşme ve paylaşım süreci olarak da nitelendirile bilinir. (2 )
Bir toplumda iletişimin kimler arasında,nasıl ve hangi sonuçlarla nasıl gerçekleşeceğini büyük ölçüde o toplumun,toplumsal ve kültürel özellikleri tarafından belirlenir.

Halkla ilişkiler: Özel ya da tüzel kişilerin belirtmiş kitlelerle dürüst ve sağlam bağlar kurup geliştirerek onları olumlu inanç ve eylemlere yöneltmesi tepkileri değerlendirerek tutumuna yön vermesi böylece karşılıklı yarar sağlayan ilişkiler sürdürme yolundaki planlı çalışmaları kapsayan bir faaliyettir
Bu bağlamda iletişim ve halkla ilişkilerin ortak noktalarından biride her ikisinde de etkileşimin varlığıdır.


Halkla İlişkiler çalışmalarında amaç hedef kitledir. Bu çalışmaları gerçekleştirilirken kamuoyu oluşturmak temeldir. Bu nedenle en üst düzeyde iletişim ve tekniklerini kullanmaktadır.
Bir halkla ilişkiler görevlisi çalışmalarında iletişim ve tekniklerini bilmek ve uygulamakta öncül olmalıdır.

Genel olarak üç iletişim ilkesinden söz açılır. Bunlar,açıklık ilkesi,dikkat ilkesi ve doğruluk ilkesidir. Bu ilkelerde kullanılan dilin anlaşılır olması,alıcısının mesajı almakla kalmayıp,anlamını kavramış olması gibi özellikler üzerinde durulmaktadır. İletişim süreci konusunda oluşturulmuş türlü modeller vardır. Bu modeller incelendiğinde altı öğe göze çarpar; Gönderici,mesaj,kanal,alıcı,geri bildirim ve gürültü (parazit)
Gönderici iletişimin başlangıç noktasıdır ve düşünce ve isteklerini iletmek isteyen kaynaktır. Kaynağın saygınlığı,güvenirliği ne kadar iyiyse iletişimin başarısı o derece yüksek olacaktır. Göndericinin sevilen bir kişi olması da ayrıca bu başarıyı etkileyecektir.

Gönderici önce iletişimin içeriğini oluşturmalı,yani fikir üretmelidir. “ Önce düşün,sonra konuş” bu kuralın temelini oluşturmaktır. İkinci aşama,kodlama olarak adlandırılabilecek uygun sembolün seçilmesidir. Semboller sözcüklerden oluşabileceği gibi,resim,grafik,davranış,eylem,vücut dili ve bunun gibi değişik biçimlerde oluşturulabilir. Önem taşıyan uygun sembolün kullanılmasıdır.

Görüldüğü gibi iletişim sisteminde kullanılan araç ne olursa olsun temelde üç öğenin bulunması gerekir. Bu öğeler,göndereceği bir mesajı olan kaynak,mesajın gönderilmesinde kullanılan sembol ve mesajın ulaşmasını bekleyen alıcı. Bu işlemin başarısı geniş ölçüde kullanılan sembolün anlatacağımız konuya en uygun sembol olmasına bağlıdır. Bir başka söyleyişle,sembolün alıcının kolayca anlayabileceği biçimde seçilmiş olması büyük önem taşır. ( 3 )

Uygun sembollerin seçilmemesi çoğu zaman iletişimde başarılı olmamızı engelleyebilir. Yanlış anlamalara ve gereksiz tekrarlara neden olur. Örneğin, “araba” sözcüğü,bazı insanlarda atlı araba,bazılarında ise otomobilin sembolüdür.
Başarılı iletişim çabalarında seçeceğimiz semboller önemlidir.

Sonuç olarak,halkla ilişkilerde başarı ancak iletişimin gücü ile gerçekleşir. Bir halkla ilişkiler görevlisi iletişim tekniklerini en iyi uygulayan kişi olmalıdır. Amaç,hedef kitle ise kitlede kamuoyu oluşturma çabalarında kullanacak sembol çok önemlidir. Yanlış sembolleri kullanma başarısızlığı getirecektir. Reklamlar en iyi örneklerdir.

DİPNOTLAR

1-Onal Güngör,Halkla İlişkiler,Türkmen Kitapevi ,İstanbul 1977.S.22
2-Gökcan Kemal ,Halkla İlişkiler Notları, Zonguldak 1999 S.18
3-Onal Güngör,Halkla İlişkiler,Türkmen Kitapevi ,İstanbul 1977.S.23