|
|
|
İdeal Baba |
|
|
Erkekler için ebeveyn olmaya giden yol temelde toplum tarafından
"İşte anne. Ve sen de gururlu baba olmalısın!" şeklinde kabul görüyor.
Toplumun bu gibi beklentileri, en iyi niyetli babanın bile gelişmekte
olan çocuğuyla kişisel ve sürekli bir bağ kurma çabası içinde takdir
edilmediğini, ihmal edildiğini ve boşa uğraştığını hissetmesine neden
olabilir.
Annelerine fazlasıyla bağlı, babasız büyüyen genç erkekler, umutsuzca
hem cinsleri tarafından kabul görmeye ve onaylanmaya ihtiyaç duyarken,
zorlayıcı, abartılı ve fazlasıyla kıyasçı erkek davranışları göstermeye
itilirler. En ciddi toplumsal sorunlarımıza katkıda bulunan ilk şey
pekala, bağlı, sorumlu ve ilgili babaların yokluğu olabilir.
Sağlam dayanakları olmayan erkekler, ebeveynliğin kendine değerli bir
şey sunduğunu muhtemelen göremeyecekler, bunu erkeklerin aile hayatından
kaçmasının, ayrı kalmasının veya kopmasının nedeni sayacaklardır.
Yüzyıllarca erkeklerden yaşamlarında kaslarına güvenmeleri istendi.
Günümüzün aydınlık çağında, oğullarımızı yaratıcı; bir baba, bir dost ve
bir sevgili hisleriyle yetiştirmektense, zenginlik, başarı ve iş
dünyasında bir iz bırakma arzusuna saplanıp kalmaları yönünde
yetiştiriyoruz.
Küçük kızlar evcilik oynayıp, bebeklerini sallarken ve anne olma provası
yaparken, çoğu erkek çocuk, vurup öldüren elektronik oyuncaklarla,
rekabete dayalı oyunlarla, her biçim ve boyda silahlarla ve sonsuz
sayıda spor aletleriyle geleneksel erkek rollerini oynamakta ısrar
ediyor.
Oğullarımızın babalarıyla hala fazla şefkat, güven ve bakım deneyimi
yok. Sabır, duyarlılık ve kendini karşısındaki insanın yerine koyma gibi
özellikle gösteren erkek çocuklar, bunları genellikle annelerinden,
büyükannelerinden veya öğretmenlerinden öğreniyorlar, babalarından
değil.
Bugün erkeklerin çocuk bakımı ve ev işleri konularında sorumluluk
alması, çocuk bakımıyla ilgilenmesi, duyarlı ve kendinin farkında
olması, duygularını ifade etmesi, ailelerinin sağlığı ve refahı için
maddi olanaklar yaratması bekleniyor. Doksanlı yılların babaları iki
ayrı işi yürüttükleri aile yaşamının, mali zorluk veya enflasyonun,
ailelerinden ve köklerinden coğrafi olarak ayrı olmanın pratik ve
psikolojik yönleriyle de başa çıkmak zorundalar. Bugünün babası, kendisi
ve çocukları için eşi olmayan bir babalık imajı yaratmak zorunda; aile
içinde çocuğu büyütecek potansiyel kişi olan erkek imajıyla, ailenin
dışında dünyayla etkili bağlar kuran kişi olan erkek imajını
birleştirmeli.
Babalığı yeniden kavramak için arzudan çok daha fazlası gerekiyor.
Babalığı yeniden yaratmak için niteliğe ihtiyaç var: çocuklarımız ve
dünyamız için neyin önemli olduğunu görecek kadar geniş görüşlülük, uzun
süre önce geçerliliğini kaybetmiş bir sürü yanlış bakış açısını
değiştirecek kadar sızıcı düşünce ve bizi inançlarımıza sımsıkı
bağlayacak kadar güçlü bir cesaret. Sadece babalar için değil anneler,
aile büyükleri, eğitimciler, sağlık hizmetlileri ve politikacılar için
de, eski ön yargıları yıkıp, birlikte çocuklarımız için daha iyi bir
dünya yaratmanın zamanı geldi.
Ebeveynliğin cinsiyetle bir ilgisi yoktur. Çok sayıda araştırma
göstermiştir ki, istekli babalar da bebeğin davranışına karşı anneler
kadar duyarlı, bakımı ve yeni doğan çocuğun hareketlerinden neye
ihtiyacı olduğunu anlama konusunda da anneler kadar kabiliyetliler.
Bundan da öte, ebeveynlik etme arzusu kadınlarda olduğu gibi erkeklerde
de içseldir. Sonuç olarak ebeveynlik, bir başka insanla olmanın, sevgi
ve anlayış göstermenin, inançları ve değerleri nakletmenin ve
kabullenme, bağlılık, sevgi yoluyla kendimizin ötesinde ilişki kurmanın
temel yoludur.
Etkili ebeveynlik duygu etkileşimidir ve bebekler bunun meyvesini
toplar. Bir babanın yeni doğan bebeğiyle ilgill olması, anne rolünün
önemini hiç bir zaman azaltmaz. Doğru olan şudur ki, babalar
destekleyici ebeveynler ve ilgili bakıcılar olurlarsa, bebekleri
muhtemelen anne ve babaları araaında güvenli bir bağ kuracaklardır.
Eşleri tarafından desteklendiklerini ve yüreklendirildiklerini hisseden
babaların, böyle olmayanlarla karşılaştırıldığında, bebeklerine
ebeveynlik etmek konusunda daha rahat ve kendine güvenli oldukları
görülür. Benzer şekilde eşleri tarafından desteklendiğini ve
yüreklendirildiğini hisseden anneler de çocuklarına karşı daha
becerikli, duyarlı olur ve genellikle doğum sancılarını ve doğumu daha
kolay atlatırlar. Anlamlı bir şekilde iletişim kuran ve birlikte etkili
bir biçimde ebeveynlik eden ailelerin çocukları, iki sevgi kaynağından
birden etkilenir.
Bebeklerin gelişiminde babaların, çok derin ve sürekli bir etkisi
vardır. İlgili bir babayla büyüyen çocuklar diğerlerine göre yaratıcı,
zihinsel ve sosyal beceriler geliştirmeye; kırılganlıklarını psikolojik
sorun noktasında tutmaya; olumlu bir beden yapısı geliştirmeye daha
yatkındırlar. Ve bu çocuklar, cinsel kimliklerine rahat bir bakış,
kendine güven ve ahlaki bir güç oluştururlar.
http://www.ailem.com
|
|
|
|
|
