|
| Hızlı Erişim |
 |
|
|
|
|
|
Farklı sosyo - ekonomik ve kültürel
ortamlarda yetişen çocukların okul olgunluğu açısından karşılaştırılması
2-Bölüm
Klinik Psikolog Cafer ÇATALOLUK
Psikoterapist /Aile Terapisti /Psikodramatist
ccataloluk2002@yahoo.com
TARTIŞMA
Yaptığımız çalışmada A grubu deneklerin B grubu deneklere göre Head kendi
bedeninde sağ-sol tayini testi hariç diğer bütün testlerde anlamlı oranda
düşük sonuçlar elde etmişlerdir.Bu Oktay (1983)’ın çalışmasıyla paralellik
göstermektedir.Bunun nedenleri araştırıldığında ;
içinde bulunulan fiziki koşullar
uyarım eksikliği
çalışan elemanların devamlı sirkülasyonu (vardiya ,tayin,yer değişimi
vb.)ve bunun teke tek ilişkiye ,temel güven duygusuna,bireyleşme ve
sosyalleşmeye olumsuz etkileri
çocuğun ailesiyle ilişkilerinin azlığı ve niteliksizliği
çocuk ve toplumun bütünleşememesi
birebir ilişki kurulamaması
çocuğun yoğun tecrübeler ve farklı stüasyonlara tepki verme güçlüğü
çalışan personelin alanla ilgili bilgi eksikliği,programsızlığı veya uygun
programların oluşturalamamış olması
idari veya bakım hizmetlerinden çocuğa yeterli vaktin ayrılmaması veya
motivasyonsuzluk
grupların kalabalık olması 30-35 çocuğun bir arada yaşamak zorunda kalması
ve ortalama 1 gruba 1 öğretmen,bir hemşire ve 1 bakıcı annenin düşmemesi
alanın ağırlığı sebebiyle personelin yaşadığı stres ve çatışmalar
devamlı oluşan sirkülasyonun (halkın ziyaret yoluyla oluşturduğu ve
devamlılığı olmayan yararlı hedeflenen yarasız olan ziyaretler) tutarlı bir
yaklaşımı ketlemesi
bu çocuklara karşı oluşan olumsuz tutumlar
Bu tespitlerden sonra gerekte kurumda ki tecrübelerimize gerekse araştırma
sonucuna dayanarak problemin çözümüne yönelik aşağıdaki önerilerin sunulması
uygun bulunmuştur;
• Peztallozi; temelinde sevgi olan hiç bir eğitim başarısızlığa uğramaz
diyor. Her şeyden önce problemli çocuk yoktur. Problemli anne-baba mantığı
ile olayı göz önüne almak yerinde olacaktır sanırız. Bu anlamda öncelikle
çocuklarla doğrudan bağlantılı olan ve onlarla çalışan bakıcı anne, hemşire,
öğretmen vb. nin çok iyi seçilmesi gereklidir. Bu seçimde endüstri
psikolojisinin olanaklarını kullanmak yerinde bir davranış olacaktır.
Çalışacak elemanların, çalıştığı ortamın yapılması ve bu tanım dahilinde
saptanan problemlerde en iyi şekilde baş edebilecek yetişmiş eleman göreve
getirilmesi gereklidir. İyi yetişmiş kalifiye elaman hem çocukların
problemlerine doğru cevabı bulacak, hem de iyi yetişmemiş elamanın vereceği
zararları en aza indirgeyecektir. Unutulmaması gereken bir canlıyla
çalışıldığı ve canlının problemlerinin sabit olmadığıdır.
• Türkiye’deki KMÇ’ların gelişim normları saptanarak ve buna bağlı doğumdan
başlayan gelişim normları oluşturulmalı ve devamlı daha iyiye çıkarılması
hedeflenmelidir.
• Bu çocuklarla çalışacak elemanlar hem mesleki bilgi hem de kişisel
özellikler açısından yeterli özelliklere sahip elemanlardan seçilmelidir(bu
alanda endüstri psikolojisinden yararlanılabilir).Bu elemanlar hizmet içi
eğitim programlarıyla desteklenmeli ve alanlarıyla ilgili
uzmanlaşmalıdırlar.Hatta bu alanda çalışacak elemanların yetiştirilmesi ve
istihdamı yoluna gidilmelidir.
• Kurumların fiziki koşulları çocukların ihtiyaçlarına bağlı olarak yeniden
dizayn edilmelidir
• Çocuklarla çalışacak elemanların devamlılığı sağlanmalı ,aynı eleman
kurumda kaldığı sürece aynı çocukla çalışmalıdır
• Çevresel uyarıcalar yeniden düşünülmeli ve tasarlanmalıdır.Çocukların
toplumla bütünleştirilmesi yolları arttırılmalı ve bu konudaki çalışmalar
planlı ve hedefli olarak yürütülmelidir.
• Son yıllardaki bilimsel verilerden de yararlanılarak KMÇ’ların toplumdaki
diğer çocuklarla entegrasyonuna gidilmeli kreş ve gündüz bakım evlerinden bu
anlamda yararlanılmalıdır
• Kurum idare kadrosu gerek mesleki yeterliliğe ve gerekse bu konuda
deneyimli bilgili ve idarecilik konusunda eğitim almış elemanlardan
seçilmelidir.
• Üniversitelerle ve diğer alanlarla ortak çalışma programları
yürütülmelidir.
• Kurumda çalışan elemanların rol ve görev tanımları tam olarak yapılmalı ve
bütün alanlar yerine sözleşmeli elemanlardan yararlanılmalıdır.
• Çalışan elemanlara yönelik rehberlik ve psikolojik hizmet birimleri
devreye sokulmalıdır.
-KAYNAKLAR-
1. ARIK, İ.ALEV., ÇÖRÜŞ, G. (1990) "Farklı Ortamlarda Bilişsel Gelişim"
İ.Ü.Tecrübe Psikoloji Çalışmaları Cilt 18, 1990, vol. 18, 1990, Edebiyat
Fakültesi Basımevi, İstanbul.
2. ATAÇ, F. (1991) "İnsan Yaşamında Psikolojik Gelişim, Beta Basın Yayın
Dağıtım A.Ş. İstanbul.
3. BALLAR, S. (1988) "Türk Hukukunda Sosyal Hizmet ve Çocuklar" Bilimsel
Yayıncılık ve Pazarlama Ltd.Şti. İstanbul.
4. CHAZEN, M., LAİNG, A., JACKSON, S., (1971) "Just Before Scholl" Dept Of.
Education, University College Ivansea Basil Blackwell, Oxford.
5. OKTAY A.(1983) "Okul Olgunluğu", 1983, İstanbul Üniv. Ed.Fak. Yayınları
No:3089, İstanbul.
6. PIAGET, J., (1962) "Judgment and Reasoning in the Child" Routledge and
Kegan Poul, London.
7. RAZON, N, (1976) "Özel Bir Okuma Bozukluğu (Disleksi)" İ.Ü. Ed.Fak.
Yayınları No: 2031, İstanbul.
8. WOLFF S. (1986); Problem Çocuklar ve Tedavi (Çocuk ve Stres)" Çev: A.
Oral, S.Kora, Say Dağıtım, İstanbul.
BİRİNCİ BÖLÜME DEVAM EDİNİZ
|
|
